1ª SESIÓN

O pasado día 12/01 puidemos coñecer unha profesora nova, Luz Valencia. Despois da primeira sesión que tivemos, paréceme que esta materia vainos servir de moita axuda de cara a nosa aprendizaxe como futuros docentes. Para que non quededes coa dúbida, vouvos contar nas próximas liñas todo o que me levaron a pensar os contidos traballados ese día.

A actividade Two truths and one lie pareceume unha opción moi boa para conseguir romper o xeo, captar a atención do alumnado e motivalos. Para min xa era coñecida, xa que a descubrín o ano pasado nun curso que fixen de ELE. Penso que é de gran utilidade e axuda tanto para o docente como para os discentes xa que ofrece unha perspectiva de traballo considerablemente ampla. É un xogo co que o alumnado aprende e por se fose pouco, poderíase facer de maneira que non sexa sempre o/a docente o que expoña datos da súa vida. É dicir, podería levala a cabo o primeiro día o docente para que o alumnado entenda a mecánica, pero logo para outras ocasións estaría xenial que fose saíndo o alumnado. Este podería contar coa axuda do/a docente para expor no taboleiro oracións formuladas correctamente. Desta maneira lograríase crear un grupo máis unido e máis conectado que, en consecuencia, traballará en armonía.

Alén disto, tamén me resultou chamativo a necesidade que ten o alumnado hoxe en día de saber manexar ben un diccionario. Paréceme unha ferramenta fundamental para resolver dúbidas e aprender aspectos characterísticos dunha lingua como poden ser os idioms, os phrasal verbs, false friends ou mesmo as collocations. Dende o meu punto de vista, no mundo das linguas esta capacidade non pode faltar. Ademais, aínda que veño de filoloxía e non de tradución, considero importantísimo alertar ao alumnado dos problemas que pode causar o Google translate, a pesar de que nos agasalle cunhas traducións do máis graciosas.

En canto á corrección de redaccións puiden ver dende a miña experiencia como se deu ese cambio na estratexia. Durante a miña formación no instituto e primeiros anos de carreira recibín erros tachados e correxidos en vermello. Na carreira isto cambiou cando nos comezaron a dar clase lectores, xa que con eles comezamos a recibir os erros marcados pero non correxidos e algúns deles incluso agrupaban nun documento oracións con erros collidos das redaccións de todo o grupo para logo analizalos e correxilos en clase xuntos. Esta maneira de correxir paréceme sen dúbida moi útil e interesante, así o alumnado deixa de ver tachóns vermellos que resultan violentos e tendo que pensar e correxir os erros considero que a aprendizaxe se interioriza mellor.

O que máis me sorprendeu claramente é esa iniciativa do alumnado que puidemos comprobar ao ver o material creado por eles. Encantáronme esas dúas rapazas que decidiron entrevistar a un turista e traballaron para facelo o mellor posible. Consideroo algo que mostra claramente ganas de aprender, entusiasmo e valentía para querer desenvolverse nunha situación real. O video da rapaza cantando tamén me pareceu fascinante, pero impactoume tamén polo feito de que a min non me puñan este tipo de traballos para facer.

Dende logo, encontro moi bo o feito de traballar cunha variedade ampla de materiais para que o alumnado teña a oportunidade de traballar coa lingua real. Unha vez máis remato pensando que o sistema educativo non é o factor absoluto, senón que os/as docentes e discentes teñen moito que ver á hora de traballar, motivarse conxuntamente e aprender uns de outros.

“In learning you will teach, in teaching you will learn”

 - Phil Collins -